1000 Iddien an enger Këscht

E Nee muss och emol sinn

Maison Relais „An Der Dällt, Schuttrange“

Erfahrungsbericht von der Maison Relais “An Der Dällt, Schuttrange” aus der Gruppe der Minibutzen

Moien,

An dësem Dokument beschreiwen mir Dir kuerz eist klengt Theaterspill a wei mir dat am Alldag ëmgesat hunn. Am Anhang schécken mir Dir och d´Iwwersetzung vum Buch.

Fir eis war et wichteg, dass d´Kanner de Sënn vun der Geschicht verstinn.

Do hate mir d´Iddi ee klengen Theater mat Handpoppen ze maachen, well dat d’Kanner Geschicht mei spannend mécht, an d’Kanner da mei konzentréiert sinn a besser nolauschteren.

Buchcover: Ein "Nein" muss manchmal sein! von Dagmar Geissler — ^©INCLUSO

E Nee muss och emol sinn_MR An der Dällt Herunterladen

Eso hu mir et concret gemaacht

Dat Buch gelies hu mir ëmmer ze zwee.

Een huet d´Buch ugehalen fir dass Kanner d’Biller nierwenbei gesinn hunn an deen aneren huet d’Handpopp ugehalen an mat Hëllef vun der Popp dunn d’Geschicht erzielt. Zum Schluss hu mir d‘ Kanner nach eng Kéier gefrot, ob si eis erkläre kënnen, em wat et an der Geschicht gaangen ass.

Eis war et wichteg, dass d‘Kanner verstinn, dass een och NEE ka soen an awer och dass, wann een aneren NEE seet, dass een dat akzeptéiert.

Am Alldag, wa mir mol eng Situatioun beobacht hunn, wou dat net de Fall war, hunn mir si drop ugeschwat a gefrot, ob si sech nach un d’Geschicht erënneren kennen an dunn hu mir ee klenge Refresh gemaach.

Niewebäi hunn mir och ee Blat gemaach mat 4 Reegelen, déi eis wichteg sinn an der Maison Relais bei de Minibutzen.

Déi hu mir dann och de Kanner an all de Gruppen erkläert.

Déi Reegelen hu mir am Rollenspillsall opgehaangen a wann een Kand sech net un d` Reegele gehalen huet, hu mir si nach eng Kéier drop ugeschwat.

Regele Minibutzen, dazu gehören: kengem weihdoen; net klauen; op Miwwelen klammen; Fortlaafen — ©MR An Der Dällt

E Nee muss och emol sinn

Iwwersetzung an Ëmschreiwung an eng Theaterstéck,

Maison Relais „An Der Dällt Schuttrange“

Säit 1 + 2

Et ass Donneschden.
D’Madamm Rose steet mat enger Kiischtentaart um Balcon.
„Well Dir e Stéck?“ freet si.
D’Madamm Rose mécht déi beschten Taarten aus der Stad.
„Nee Merci“ soën de Lukas an d’Taya ganz haart. Sie hu versprach virum Owesiessen näischt Séisses méi z’iessen.
„Nee Merci“ seet den Emil. Heen huet keng Kiischten gären.
„Nee Merci“ seet d’Matilda. Hat ass nach sat vum Mëttegiessen.
Eigentlech ass d’Madamm Rose eng ganz léiwe Madamm. Mee si huet es lo genuch. Wat soll dann emmer den NEE?
Den Herr Florian vun der Bank huet och erëm Nee gesoot. Hien huet ganz frëndlech NEE gesot.
Awer een NEE ass NEE an dat deet wéi seet d’Madamm Rose.

Säit 3 + 4

Owes setzt Madamm Rose op der Terrass.
Am Haus géigeniwwer ginn d’Luchten aus.
Den Herr Florian huet d’Bank schon längst zou gemaach an ass Heem gaang.
D’Madamm Rose drénkt hiren Téi a kuckt an den Himmel. Dobäidenkt si “Wat ass dat dann fir e blöd Wuert, den NEE”.
An do geschitt et. Am Himmel ass eng Stäreschnäiz ze gesinn, déi gréissten an schéinsten, dei d’Madamm Rose jee gesinn huet.
Deen wou eng Stäreschnäiz gesäit, däerf sech eppes wënschen an dat mecht d’Madamm Rose dann och.
Si wënscht sech, dass dat Wuert NEE aus der ganzer Welt soll verschwannen. Kee Mensch brauch dat, seet si.
Si mécht d ‘Käerz aus a geet an d’Bet

Säit 5 + 6

Den nächste Moien straalt d ‘Sonn um Himmel an d ‘Vigelzwitscheren.
“Hues du gutt geschlof, mäi Schatz?” freet dem Emil säi Papp.
Den Emil huet net gutt geschloof. Do war eng Méck an senger Kummer, déi de ganzen Zäit gesummt huet.
NEE well heen äntweren, awer d ‘Wuert well net eraus.
“ Et geet esou” äntwert hien dunn.
Och de Lukas an Taya sinn am gaang Kaffi ze drénken, an wéi bal all Moien streiden si zesummen.
“Wells du Zoossiss an däi Müsli ?” freet Taya.

Säit 7 + 8

Den Lukas well “Nee op keen Fall” jäizen.
Taya äntwert dann ëmmer “Wisou? Daat schmaacht dach gutt.”
An hat géif wéi ëmmer dobäi laachen.
Sou geet hiert Spillchen all Moies.
Haut seet de Lukas awer guer näischt.
Taya kuckt de Lukas un a versteet näischt méi an léisst dann Zoossiss an den Äerdbiersmüsli falen.

Säit 9 + 10

D’Kanner si ganz erstaunt, wei séier hinnen dat awer langweileg gëtt.
An do mierken si dat et ganz vill Situatioune ginn an deenen den“NEE” awer ganz wichteg ass.

Säit 11 + 12

“Sou geet dat net weider” seet den Emil.
“Jo” rifft de Lukas “Et muss eppes gemaach ginn”
“Mir huelen eis eisen Nnnn… zeréck” rifft Taya.
“Awer wei soll dat goen?” freet d’Matilda.
“Mir wësse guer net wouhin den NEE verschwonnen ass.”
“Dann mussen mir dat eraus fannen” seet Taya.

Säit 13 + 14

Dat kéint eng laang Sich ginn. Awer zum Gléck muss d’Matilda deMëtten bei de Coiffer goen.
Beim Coiffer kuckt d’Matilda eng Zeitung bis hatt un d’Réi kënnta lauschtert an engems der Madamm Rose beim schwätzen no.
Do héiert d’Matilda déi ganz Geschicht mat der Stäreschnäiz an der Madamm Rose hirem Wonsch.
Matilda leet Zeitung zeréck, fir d’Hoer ze schneiden ass keng Zäit méi.

Säit 15 + 16

Wéi d’Matilda mat sengen Neiegkeete bei déi anere leeft, hunn déi och Neiegkeeten fir hat.
“Mir hunn erausfonnd wei mir Nnnn… soen kennen.” rifft den Emil.
“Mir mussen et just sangen” seet Taya.
“Mir musse bei d’Madamm Rose” seet Matilda.
Déi 4 maache vill Kaméidi. De Lukas klappt mat den Deckelen an den Emil trommelt mat der Trommel.
Madamm Rose kennt op de Balkon an do sangen déi 4 sou haart wéi si kënnen.
Villäicht klengt dat e bëssen schief, mee dat ass net schlemm.
Haaptsaach Madamm Rose versteet em wat et geet.
2x
“Mir wëllen den NEE zeréck,
Soss gëtt et fir eis keen Gléck.
Den NEE kann eis nëtzlech sinn,
E kann eis beschützen.
Dofir froe mir
Gëff eis en zeréck.”

Säit 17 + 18

D’Madamm Rose huet verstanen, mee wisou et esou wichteg ass, dass een och mol Nee soen muss, versteet sie elo erréischt, nodeems d’Kanner hier dat erkläert hunn.
Sie versteet , dass een net JO seet fir ee Stéck Taart, wann ee versprach huet näischt Séisses virum Owesiessen z’iessen.
Sie versteet och elo dass een Nee esouguer liewenswichteg ka sinn.
Net sech virzestellen, a wéi eng Gefor si d’Kanner bruecht huet.
Si selwer hätt och gären Nee gesoot , wéi de Coiffer gefrot huet, ob sie gréng a mof Mäschen an d ‘Hoer well.
“Iwwregens” seet den Emil, “Den Herr Florian ass allergesch op Séisses.”
Matilda: “Hien därf also nie JO soe fir e Stéck Taart.”
“Oh” seet d’Madamm Rose ganz traureg “Wat maache mir elo?” .

Säit 19 + 20

De Lukas huet eng Iddi. Owes treffe si sech alleguerten bei der Madamm Rose op der Terrass a maachen sech op d ‘Sich no Stäreschnäizen.
Et dauert an et dauert.
“Dat gëtt näischt méi” seet Matilda.
“Do” rifft den Emil op eemol.
Um Himmel si ganz vill Stäreschnäizen ze gesinn.
Madamm Rose otemt déif an. Si wënscht sech nach méi staark ewéi déi éischte Kéier.
An Alleguer wënschen si mat.

Säit 21 + 22

Den nächsten Dag, freet dem Emil säi Papp hien : “An? Hues du gutt geschloof?”
“Nee” rifft den Emil ganz frou.
Taya freet den Lukas : “Wells du Zoossiss an däi Müsli?”
“NEE op keen Fall”, jäizt de Lukas an dann emaarmt heen seng kleng Schwëster sou fest, dass hat bal keng Loft méi kritt.
Matilda stellt senger Mamm ganz vill Froen :
“Kanns du ee Knuet an deng Nues maachen?” an “Bass du schonn um Plaffong op der Kopp getrëppelt?”
An bei all “NEE” danzt hat ganz frou duerch d ‘Zëmmer.
D’Madamm Rose, kuckt an hirem Kachbuch “Gromperegratin…oder eng Quiche lorraine… dat schmaacht hier bestëmmt”.
Dann schléit si d ‘Buch zou “Ech mengen ech muss elo akaafe goen” seet si.

Säit 23 + 24

Madamm Rose ass ganz opgereegt.
Sie wénkt de Kanner op der Spillplaz an si wénken hier zeréck.
An do wénkt nach een, den Herr Florian.
“Wei schéin iech ze gesinn” seet hien. “Leider maachen ech keng Taarten, awer ech maachen dee bäschten Zwiwwelskuch aus der Stad. Däerf ech Iech eng Kéier alueden?”
Madamm Rose ass ganz iwwerrascht.
Sie laacht a seet “Do kann ech net NEE soen”
“Heescht dat JO?” freet den Emil.
“Dat heescht Jo” seet Madamm Rose.

Ende